Kiedy przeczytałem „Jak nie robić krótkiego filmu”, czułem się coraz bardziej oszukiwany nie przez książkę, ale przez szkołę filmową. Dlaczego moi nauczyciele nie nauczyli mnie tego? Jest to książka, którą każdy student filmowy, filmowiec musi przeczytać przed napisaniem, wyprodukowaniem lub wyreżyserowaniem krótkiego filmu. Jest to niezastąpione źródło informacji, które prowadzi cię przez niepewne decyzje związane z kręceniem filmów i pokazuje, jak uniknąć wielu błędów w ocenie, które charakteryzują filmy mierne. Roberta została napisana przez Robertę Marie Monroe, wielokrotnie nagradzaną reżyserkę i byłą programistkę filmów krótkometrażowych na festiwalu filmowym w Sundance, która ma bogatą wiedzę na temat każdego etapu, od pomysłu, przez produkcję, aż po dystrybucję.

Festiwale filmowe są dla filmowców najważniejszymi punktami kontaktowymi, a przy ocenie wartości filmu krótkometrażowego stają się oni sędziami, jurorami, a czasem katem. Wiedza o tym, czego nie robić, może znacznie zwiększyć szanse, że Twoja praca zostanie zauważona i doceniona. W związku z tym książka prowadzi cię przez pole minowe błędów popełnianych przez początkujących filmowców i doświadczonych profesjonalistów, więc nie musisz ich popełniać samodzielnie. Książka zawiera również wywiady z wieloma najbardziej utalentowanymi współczesnymi autorami, producentami i reżyserami, a także prowokacyjne historie z własnego krótkometrażowego doświadczenia Roberty.

Książka jest bardzo pragmatyczna i podąża za krokami, które normalnie podejmuje się przy produkcji krótkiego filmu. Pierwszy rozdział historii scenariusza dotyczy aktualizacji i zawiera listę różnych wątków, których należy unikać. Te kierunki działania stały się banalne z powodu nadużywania. Kiedy programiści mówią „Byłem tam, widziałem”, tracisz to, podobnie jak twoi widzowie. Ten rozdział wydał mi się najbardziej fascynujący, ponieważ daje nam wgląd w umysł programisty i podstawowe kryteria wyboru, a mianowicie jaka jest historia i dlaczego mam na nią patrzeć? W tym rozdziale omówiono również ocenę scenariusza, taką jak zatrudnienie konsultanta oraz zalety i wady opinii znajomych.

Kolejny rozdział dotyczy długości filmu i tego, jak powinien pasować do historii. DP Geary McLeod komentuje: „Każde zdjęcie musi zadziałać, musi rozwinąć fabułę.„ Oszczędność ”jest tym, co filmowcy krótkometrażowi muszą pamiętać”. W książce zaznaczono ponadto, że łatwiej też jest znaleźć miejsce na 8-12 minutowy film niż na 28 minutową pracę. Meredith Kadlec dodaje: „Nie wpadnij w pułapkę udowadniania, jak DUŻO możesz zrobić [show] jak dobrze możesz to zrobić. „

„Jak tego nie robić…” obejmuje różnorodne kwestie związane z kręceniem filmów, od wyboru producenta przez wiedzę o tym, co robi, po budżetowanie oraz sposoby oszczędzania i gromadzenia pieniędzy. Rozdział dotyczący załogi jest najbardziej odpowiedni dla początkujących filmowców. Chodzi o synergię zespołu filmowego i to, jak może ukierunkować swoje wysiłki i radzić sobie ze stale zmieniającą się dynamiką. W tym rozdziale opisano kluczowe stanowiska, osoby, z którymi należy się skonsultować przed zrobieniem zdjęć, oraz tematy, którymi należy się zająć. Rozdział ten potwierdza potrzebę harmonijnej współpracy oraz fakt, że nie da się zrobić wszystkiego samemu.

Wszystkie te rozważania mogą na początku wydawać się zniechęcające, ale jeśli ich nie rozwiążesz, Twój film na tym ucierpi. Po przeczytaniu tej książki przytłoczyła mnie różnorodność obowiązków. Ale potem przypomniałem sobie mantrę Roberty, że musisz mieć wokół siebie dobrych ludzi, a ta książka zawiera instrukcje, jak wybrać zespół wsparcia.

Casting to kolejny obszar, w którym autorka sugeruje szukanie pomocy. Przechodzi przez proces znajdowania i zatrudniania reżysera castingu i dlaczego. Oczekuje się, że reżyserzy castingu będą unikać filmów krótkometrażowych, ale wielu postrzega to jako okazję do zaoferowania swoim klientom pracy i świadomości, zwłaszcza tych z potencjałem przełomu. Ten rozdział zawiera również porady dotyczące przesłuchań, prób i tworzenia bezpiecznej przestrzeni dla aktorów. Aktor Chase Gilbertson opowiada o tym, jak początkujący czasami schodzą z torów. „Kiedy robię twój film, historia była na początku wystarczająco dobra, ale teraz zamiast po prostu opowiadać dobrą historię, spróbuj zrobić hollywoodzki hit. Tak, masz dużo fajnych zabawek, ale jaki jest ostateczny wynik? Co się stało z tą historią? ”

Rozdział dotyczący produkcji zawiera liczne środki ostrożności dotyczące doświadczenia na planie, a także twórcze rozwiązania niektórych z tych problemów. Jednym z najlepszych było wykorzystanie telefonów w Nowym Jorku do przechytrzenia nieszkodliwego właściciela firmy. Inne obszary problemowe to etykieta i ustawienie na planie, ubezpieczenie i pozwolenia, a także posiłki i usługi rzemieślnicze. Szczególnie ważna była rada Roberty, aby miło spędzić czas, być przygotowanym i cieszyć się magiczną chwilą filmowca.

Postprodukcja to relacja miłości i nienawiści do filmu. Podsumowując, jest to nagranie, które uwielbiasz, a następnie najgorsze ujęcia, najgorsze oświetlenie, najgorsza wydajność i najgorsze blokowanie twojego życia. Roberta powtarza kilka razy: „To normalne”. Sugeruje również przeczytanie książki Waltera Murcha „W mgnieniu oka”, aby uzyskać wyjątkowy wgląd w proces obróbki. Wiedza o tym, jak działa montaż, ma kluczowe znaczenie dla sukcesu na planie, ponieważ wtedy wiesz, które ujęcia są najważniejsze w Twojej historii. W tym rozdziale przyjrzymy się również, w jaki sposób technologia sprawiła, że ​​tworzenie filmów stało się mniej zdyscyplinowane, to znaczy nakręciło więcej materiału filmowego, skróciło go szybciej i skończyło się na tworzeniu większej liczby wersji, marnując pracę.

Roberta widzi raport MPAA stwierdzający, że tylko 2% wszystkich filmów fabularnych faktycznie zapewnia wydanie kinowe lub DVD. Można by wnioskować, że dystrybucja w świecie filmów krótkometrażowych może być jeszcze trudniejsza. Orly Ravid z New American Vision zwraca uwagę, że proces dystrybucji rozpoczyna się przed nakręceniem filmu. Musisz wyczuć, kim jest publiczność, wcześniej zrozumieć atrakcyjność filmu i mieć przekonujące ilustracje marketingowe lub zdjęcia, które sprzedają film. Orly doradza także przy budżetowaniu środków na marketing i public relations. W tym rozdziale omówiono wiele kanałów dystrybucji, ale należy zauważyć, że Twój film krótkometrażowy może mieć również wartość jako pilot telewizyjny lub jako rozszerzenie funkcji. Bezcenny kwestionariusz Orly „Czy sprzedaż filmów dobiegła końca?” obejmuje najbardziej problematyczne i pomijane obszary. W tym rozdziale omówiono również informacje dotyczące kwalifikacji akademii. Roberta ułatwia znalezienie krótkich dystrybutorów, zamieszczając aktualną listę firm amerykańskich i międzynarodowych na swoich stronach internetowych.

Rozdział poświęcony Festiwalowi Filmowemu w Sundance zawiera wnikliwe tło i skuteczne strategie przesyłania. Lista zgłoszeń i zakazów autorstwa Adama Montgomery’ego, kierownika programu w Sundance, pomoże Ci ulepszyć film. Sekcja dotycząca reklamy i marketingu wyjaśnia, czego potrzebujesz, w zasadzie solidnej witryny internetowej, doskonałej kolekcji zdjęć i prostej wizytówki, aby przyciągnąć ludzi do Twojej witryny. Ponadto opublikowanie zwiastuna znacznie poprawia ranking w Google i daje widzom lepszy wgląd w Twoją pracę.

Reszta książki jest poświęcona przykładowym budżetom, najlepszym kliszom z krótkich filmów i obszernemu przewodnikowi po materiałach. Ten przewodnik zawiera listy festiwali filmów krótkometrażowych, dystrybutorów filmów krótkometrażowych, blogi, organizacje społeczne, bazy danych oraz firmy radiowe i telewizyjne.

„Jak zrobić krótki film w tajemnicy przed programistą z Sundance” jasno pokazuje ogromne zadanie, jakie pociąga za sobą tworzenie filmów. Pokazuje jednak, jak unikając wielu pułapek, można zaoszczędzić czas i pieniądze oraz stworzyć krótki film, który pozostaje niezapomniany w umysłach programistów i widzów. Dobrze napisana i aktualna, bardzo polecam tę książkę jako dodatek do biblioteki zasobów każdego filmowca.